Ringen van Jupiter
Lagen & Atmosfeer Manen Ontstaan Ruimtevaart
Jupiter heeft net als Saturnus ringen, maar ze zijn heel wat smaller.

De eerste ruimtevaartuigen die op verkenning naar Jupiter werden gestuurd, waren Pioneer 10 en 11.
Zij werden in 1973 en 1974 gelanceerd.

Hierna volgden Voyager 1 en 2, die in 1979 Jupiter passeerden en spectaculaire beelden terugstuurden.
De ringen van Jupiter werden ontdekt door de Voyager 1.

De ringen ontstonden waarschijnlijk door inslagen van grote planetoïden in de dampkring van Jupiter en door inslagen in de binnenste manen. Door deze inslagen werden grote hoeveelheden stof en ijsdeeltjes de ruimte ingeslingerd.

Bron: NASA

De ringen bestaan uit vier delen:
  • De Halo (1979 J1R)
  • De Hoofdring (1979 J2R)
  • De Gossamer binnenring (1979 J3R)
  • De Gossamer buitenring (1979 J3R)
De Halo heeft een breedte van 22.800 kilometer en is een 20.000 kilometer dikke, vage ring die tot aan de wolkentoppen van Jupiter reikt.

De Hoofdring is 6.400 kilometer breed en heeft een dikte van 30 kilometer.

Als laatste komen de Gossamer ringen met een totale breedte van 850.000 kilometer.

New Horizons


De camera van de New Horizons heeft op 24 februari 2007 betere opnames gemaakt van de ringen van Jupiter.
Tot nu toe zijn het de beste opnames die ooit van de ringen is gemaakt.

Onderstaande opnames werden op een afstand van 7,1 miljoen kilometer van Jupiter gemaakt.
De manen Adrastea en Metis zijn de herdersmanen van de ringen, in de hoofdring is een opening zichtbaar en onderzoekers vermoeden dat een onbekend maantje hiervoor verantwoordelijk is.




Lees meer over Jupiter:

Lagen & Atmosfeer Manen Ontstaan Ruimtevaart